Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Κρυσταλλοπηγή

      Μια φορά κι έναν καιρό, πολλά χρόνια πριν, τότε που ακόμα υπήρχαν βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες και τους βοηθούσαν νάνοι, γοργόνες, γίγαντες, νεράιδες, μάγισσες και δράκοι, τότε που τα δέντρα, τα ζώα και τα πουλιά μιλούσανε και τα παιχνίδια ήταν ζωντανά, υπήρχε ένα βασίλειο που το λέγανε Κρυσταλλοπηγή.                                                
    Ο βασιλιάς της Κρυσταλλοπηγής λεγότανε Λεοπόλδος ο Μεγαλοπρεπής και η γυναίκα του βασίλισσα Αγνή η Καλοσυνάτη. Όλοι οι Κρυσταλλοπηγήτες αγαπούσανε τους βασιλιάδες τους, γιατί ήτανε ευγενικοί, γενναιόδωροι και καλόκαρδοι. Για αυτό εξάλλου τους έδωσαν το επίθετο «μεγαλοπρεπής» στο βασιλιά Λεοπόλδο και «καλοσυνάτη» στη βασίλισσα Αγνή.
     Το βασιλικό ζεύγος είχε και τρία παιδιά. Την πριγκίπισσα Οριέττα τη Χρυσομαλλούσα, τον πρίγκιπα Έκτορα τον Ατρόμητο και τη βασιλοπούλα Μέριλυ τη Γενναιόδωρη.  Η πριγκίπισσα Οριέττα ήταν 26 χρονών και είχε όμορφα μακριά μαλλιά στο χρώμα του χρυσού και πάντα έλεγε έναν καλό λόγο σε όλους. Παρόλη την ηλικία της η πριγκίπισσα Οριέττα ήθελε να είναι ελεύθερη να τρέχει στα λιβάδια και να κολυμπάει στη θάλσσα και δεν άκουγε λέξη από τον πατέρα της για γάμο παρόλο που πολλοί νέοι είχαν ζητήσει το χέρι της.
     Ο πρίγκιπας Έκτωρ ήταν όμορφος με καστανόξανθα μαλλιά και καλοφτιαγμένη κορμοστασιά. Παρόλα τα 24 χρόνια του είχε δείξει ήδη πολλές φορές τη γενναιότητά του με αποτέλεσμα ο λαός να τον ονομάσει «ατρόμητο».
     Τέλος η βασιλοπούλα Μέριλυ ήταν 17 χρόνων με μαύρα μαλλιά και κάτασπρο δέρμα. Η αγαπημένη της ασχολία ήταν να δημιουργεί. Έφιαχνε τα πάντα και τα πρόσεφερε σε όποιον τα είχε ανάγκη. Όμως η μικρή Μέριλυ ήταν πολύ μοναχική και δεν έκανε παρέα παραμόνο με μερικά ζώα , τη νεράιδα Μάγια και της γοργόνες Κοραλλία και Θαλασσινή. Το μόνο άτομο στο οποίο είχε τυφλή εμπιστοσύνη ήταν ο αδερφός της ο πρίγκιπας Έκτωρ και παρόλη την ηλικιακή τους διαφορά έκαναν πολύ καλή παρέα και ήταν πολύ αγαπημένοι και ενωμένοι μεταξύ τους.
      Όλα  στο βασίλειο της Κρυσταλλοπηγής πήγαιναν καλά και οι κάτοικοί της ήταν ευχαριστημένοι. Ο βασιλιάς Λεοπόλδος και η βασίλισσα Αγνή κυβερνούσαν με δικαιοσύνη και περίσκεψη το λαό τους. Όμως, η Αγνή σκεφτόταν αρκετά τακτικά ότι είχε έρθει η ώρα να παντρευτεί η μεγάλη της κόρη και την απασχολούσε το ερώτημα πώς θα της βάλει λόγια να πει τελικά το ναι.