Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

Ενα γνωμικό...

Η αγάπη είναι ένα λουλούδι. Όταν ο σπόρος της βρει στις καρδιές γόνιμο έδαφος φυτρώνει. Ποτίζεται από τα δάκρυα και μεγαλώνει μέσα στη γλάστρα της καρδιάς ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο. Όμως έρχεται η στιγμή που κάποιος θα το κόψει. Σαν το τριαντάφυλλο στο βάζο μέσα σε παλιό νερό, η αγάπη αρχίζει να μαρένεται μέχρι που κάποιος θα τη δει κι αντί να την πετάξει στα σκουπίδια αυτός θα τη φροντίσει. Θα κλάψει πάνω της και θα την ποτίσει και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή θα βρει μια καρδιά και θα τη φυτέψει.


Οι αγάπες περνάνε και μαρένονται σαν τα λουλούδια αλλά ποτέ δεν ξεριζώνονται. Πάντα όταν βρίσκουν γόνιμο έδαφος φυτρώνουν στην αρχή δειλά δειλά αλλά μετά φουντώνουν και θεριεύουν. Αυτά μας τα λεεί ένα γνωμικό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου