Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Κρυσταλλοπηγή 4: Αρχίζουν να υπάρχουν εξελίξεις!

-Τι μπορώ να κάνω εγώ γι αυτό Αγνή μου; Ρώτησε αρκετά ξαφνιασμένος ο αρκούδος.
-Ξέρω ότι δεν μπορώ να σε κάνω να μου πεις πώς θα την πείσω. Μπορείς όμως να της αναφέρεις  αυτήν την κουβέντα μας. Αλλιώς θα παντρευτεί με το ζόρι. Να το ξέρει πες της. Εσένα σε ακούει, Πάντυ. Σε παρακαλώ κάνε κάτι. Του είπε η βασίλισσα και τον άφησε να φύγει.
       Εκείνη τη στιγμή, ο βασιλιάς Λεοπόλδος έκανε την εμφάνισή του στη βεράντα για να ευχαριστηθεί το πρωινό του με θέα τους κήπους του παλατιού. Μόλις βγήκε έξω, συνάντησε τι γυναίκα του, τη βασίλισσα Αγνή την Καλοσυνάτη, να κάθεται σκεφτική χαζεύοντας .
-Καλημέρα Αγνή, της είπε πλησιάζοντάς την.
-Καλημέρα Λεοπόλδε. Απ’ ότι βλέπω ξύπνησες. Έλα κάτσε εδώ έχει άλλη μία πολυθρόνα. Έχω ήδη πει να μας φέρουν καφέδες. Είπε απλά η γυναίκα του, μόλις τον είδε. Αφού το ζευγάρι ευχαριστήθηκε το πρωινό που έφτασε μέσα σ’ ένα καροτσάκι με χρυσούς δίσκους και ακριβά σερβίτσια, η βασίλισσα Αγνή πήρε το λόγο και είπε δίνοντάς του το σακουλάκι με τους καρπούς:
- Πήγα μέχρι το σπίτι της μάγισσας Ορελίας και μου έδωσε αυτά για σένα.
-Αα, πολύ ευγενικό από μέρους της μάγισσας. Αλλά για πες μου βασίλισσα μου, πώς και πήγες μέχρι την κοιλάδα των Ροδοδέντρων; Πας πολύ σπάνια τώρα πια. Συμβαίνει τίποτε; Ρώτησε ο βασιλιάς Λεοπόλδος.
-Ναι Λεοπόλδε, συμβαίνει, και το σκέφτομαι εδώ και πολύ καιρό… απάντησε η βασίλισσα.
-Πες μου Αγνή μου, τι σε βασανίζει; Ποιο είναι το πρόβλημα;
-Η κόρη μας Λεοπόλδε. Και πιο συγκεκριμένα ο γάμος της. Η Οριέττα είναι πια πολύ μεγάλη πια για να ζει σαν παιδί. Έχει γίνει 26 Λεοπόλδε και εξαιτίας της ο Έκτορας κοντεύει να περάσει κι αυτός την ηλικία της παντρειάς.
      Τη συζήτηση των δύο συζύγων διέκοψε η άφιξη ενός αναψοκοκκινισμένου, πολύ αναστατωμένου νεραϊδοξωτικού. Τα μυτερά αφτιά του πετάγονταν μέσα από τα ανακατωμένα σα στάχυα μαλλιά του καθώς ο σκούφος του είχε φύγει από το κεφάλι. Το σπαθάκι του που βρισκόταν στη ζώνη του, είχε σκίσει τη θήκη του και κόντευε να φύγει από τη μέση του. Το μικρό νεραϊδοξωτικό μόλις βρήκε το βασιλιά άρχισε να του λέει ασθμαίνοντας:
-Βασιλιά Λεοπόλδε, εδώ είστε. Επιτέλους, καταφέρνω να σας βρω. Δεν με άφηναν να σας μιλήσω αλλά…
-Ναι ναι, ξέρω, τι είναι καλό μου ξωτικό; Τι τρέχει; Γιατί είσαι λαχανιασμένο; Πες μου, τι συμβαίνει; Ρώτησε ο Λεοπόλδος προσπαθώντας να κρατήσει τα γέλια του από την αστεία όψη του μικροσκοπικού πλάσματος.
-Φοβάμαι πως φέρνω ένα κακό μαντάτο βασιλιά μου, είπε με τρεμάμενη φωνή το νεραϊδοξωτικό. 
-Τι συμβαίνει; Ρώτησε ο Λεοπόλδος σοβαρεύοντας απότομα.
-Δεν ξέρω πώς να σας το πω βασιλιά μου. Φοβάμαι πως δεν θα σας αρέσει καθόλου, ούτε εσάς καλή μου βασίλισσα, απάντησε το μικρούλη ξωτικό. Έχει να κάνει με τη βασιλοπούλα Μέριλυ. Την είδα αρκετά έξω από το παλάτι σήμερα νωρίς το πρωί. Ήταν κοντά στο χωράφι μου και…  Δεν ήξερα που μπορεί να πήγαινε τρέχοντας τόσο πρωί. Δεν με αφορά βέβαια, αλλά αναστατώθηκα όταν λίγες στιγμές μετά από αυτήν είδα δύο μεγαλόσωμους άντρες να τρέχουν από πίσω της. Θεώρησα ότι έπρεπε να σας το πω βασιλιά μου. Γι αυτό ήρθα μέχρι εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου