Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

Βιβλίο: "Ύαινες"- Το μέλλον της Αθήνας;

      Έναν Αύγουστο η χώρα χρεοκοπεί. Κυβερνώντες και κατέχοντας την εγκαταλείπουν ενώ πίσω μένουν οι πολλοί. Ανάμεσά τους και Μάρθα, μια δεκαεξάχρονη από τα βόρεια προάστια που από τη μια μέρα στην άλλη καλείται να επιβιώσει δίχως χρήματα και σπίτι σε μια λεηλατημένη Αθήνα, η οποία, μετά τη Χρεοκοπία, έχει γίνει πεδίο μάχης μεταξύ συμμοριών.
       Στη διαδρομή της θα συμβιώσει με αγνώστους, θα παραβιάσει σπίτια, θα γνωρίσει συνομηλίκους της που ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα συναναστρεφόταν και, μέσα από μια επώδυνη αλλά απελευθερωτική διαδικασία, θα συνειδητοποιήσει τις αληθινές ανάγκες της αλλά και τη δύναμη του φύλου της.
     Γραμμένο σε τριτοπρόσωπη αφήγηση από έναν αφηγητή-φάντασμα, η ταυτότητα του οποίου θα αποκαλυφθεί στο τέλος με τον πιο αναπάντεχο τρόπο για την ηρωίδα, το μυθιστόρημα πραγματεύεται το ζήτημα της ταυτότητας της τόσο ως έφηβης όσο και ως γυναίκας.
      Μια ιστορία σκληρή, με έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις, που έχει για φόντο μια πόλη που εξουσιάζεται απ’ αυτούς που χειρίζονται το μαχαίρι και αναγκάζει τους υπόλοιπους να αρκεστούν στ’ απομεινάρια της λείας τους. Να γίνουν ύαινες δηλαδή.

     Αυτό που μόλις διαβάσατε είναι η περίληψη του βιβλίου του Φίλιππου Μανδηλαρά «Ύαινες». Από το πρώτο κιόλας κεφάλαιο ο αναγνώστης περιπλανιέται μαζί με τη Μάρθα σε μια πόλη που λεηλατείται από συμμορίες, αλητάκια αλλά και ανθρώπους που προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς τίποτα μετά την τραγική κατάληξη της χώρας.  Πόσο όμως απέχει η πραγματικότητα του βιβλίου από την αληθινή δικιά μας πραγματικότητα; Από την πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά; Μήπως ο συγγραφέας προφητεύει το μέλλον της Αθήνας; Ναι; Όχι; Η απάντηση βασίζεται στην υποκειμενική γνώμη του καθένα.
    Η δικιά μου προσωπική άποψη πάντως είναι πως η κατάσταση μοιάζει όλο και περισσότερο με την πραγματικότητα του βιβλίου. Πιστεύω πως οδεύουμε ολοταχώς προς την πλήρως αποσυντεθημένη χαοτική αθηναϊκή κοινωνία που βλέπουμε στις «Ύαινες». Στο βιβλίο, άνθρωποι κάθε ηλικίας και κοινωνικού υπόβαθρου, έφηβοι και 60ρηδες, Έλληνες και μετανάστες, σπρωγμένοι από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης παλεύουν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα. Νερό, τροφή, προσωρινή στέγη. Ο τρόπος που χρησιμοποιούν; Η βία. Κλεψιές, απάτες, χτυπήματα ακόμη και σκοτωμοί για το περιεχόμενο ενός ψιλικατζίδικου στη χρεοκοπημένη ελληνική πρωτεύουσα. Πόσο κοντά στην πραγματικότητα είναι τα γεγονότα του βιβλίου;
    Πιστεύω αρκετά. Άσχετα από την οικονομική κατάσταση και το ενδεχόμενο χρεοκοπίας. Ας εξετάσουμε τα πράγματα από μία άλλη οπτική γωνία. Αυτήν της εγκληματικότητας. Στην τοπική ειδησεογραφία το πρώτο θέμα είναι η δολοφονία ενός 44χρονου άντρα. Η αιτία που έχασε τη ζωή του; Η βιντεοκάμερα που κουβαλούσε μαζί του. Κάποιος πήγε να του την πάρει. Αυτός αντιστάθηκε. Ο κλέφτης των μαχαίρωσε. Τον σκότωσε. Πέτυχε τον σκοπό του, να κλέψει την κάμερα. Το μέσο που χρησιμοποίησε; Αδιάφορο για τον ίδιο. Είπαν πως ήταν αλλοδαπός.
    Οι αντιδράσεις για το γεγονός ήταν αστραπιαίες. Και βίαιες. Ακροδεξιές οργανώσεις έσπευσαν στην περιοχή και άρχισαν τα αντίποινα, χτυπώντας άγρια κάθε μετανάστη που τύχαινε να βρεθεί μπροστά τους. Στα Πατήσια ένας αθώος αλλοδαπός έχασε τη ζωή από τους «αντιποινήτες». Η λόγος; Η καταγωγή του. Η αιτία; Ο ρατσισμός. Η αφορμή; Ο θάνατος του 44χρονου το ίδιο πρωί. Το αποτέλεσμα; Δύο χαμένες ζωές και δύο ατιμώρητοι δολοφόνοι. Τελικά πόσο κοντά στην Αθήνα των συμμοριών και της ανομίας βρίσκεται η τωρινή Αθήνα;

2 σχόλια:

  1. m kalo 8 htan o sugrafeas nna mn evaze voreia proastia gia n sugalipsei k t dutika opou ein pio duskola n epiviwsei ena mikro koritsi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχω την εντύπωση πως η επιλογή των Βορείων Προαστίων έχει ως στόχο να δείξει τη δυσκολία επιβίωσης ακριβώς για το λόγο ότι οι Κηφισιώτες, για παράδειγμα όπως η Μάρθα του βιβλίου, έχουν λεφτά και σίγουρα περισσότερα από τους αντίστοιχους των Δυτικών Προαστίων. Με τα σημερινά δεδομένα σαφώς και θα ήταν δυσκολότερο να επιβιώσεις. Με τα δεδομένα του βιβλίου όμως οι πλούσιοι είναι σε δυσχενέστερη θέση αφού έχουν λεφτά όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος "δεν έχει μία".

    ΑπάντησηΔιαγραφή