Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Μπούμμ! Το τύμπανο του πολέμου ηχεί,
σκοτάδι στις σκέψεισ, πλημμύρα η ψυχή.
Αχ, πουλάκι πού πήγες;
Πετάς μακριά κι η αγάπη τελειώνει,
σαν πόνος κυλά και πνίγει το πάθος βαθιά στην καρδιά.
Κι όμως, το δάκρυ ποτάμι
στο πρόσωπό της κυλά
καθώς χορεύει στο χώμα, λικνίζει το σώμα.
Βοήθεια! Αυλάκι το αίμα
χαράζει την ψυχή της, άνθρωπε,
φίλε μου, μη μ' εγκαταλέιπεις.
Πριν όμως το φως στον δρόμο της βρει
για να νικήσει τον εχθρό της
θα πρέπει να δει το πρόσωπό του.
Κρίμα όμως, άπονη μοίρα,
γιατί ο αιματηρός εχθρός της
είναι ο πληγωμένος εαυτός της.
Ελλάδα

"Αφιερωμένο στην Ελλάδα που πάντα θα αγαπώ, που δυστυχώς χάνεται αιώνια."
Δανάη Π.  16