Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Σαν σήμερα?

"Σαν Σήμερα:
1892: Πεθαίνει ο Βέρνερ φον Ζίμενς, εφευρέτης και ιδρυτής της εταιρίας Siemens.
1966: Οι Beatles ξεκινούν την ηχογράφηση του άλμπουμ Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band που κυκλοφόρησε το 1967, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία.
1990: Πεθαίνει ο Παύλος Σιδηρόπουλος"
2008: Δολοφονείται ο 15χρονος μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος.

Διαφημίσεις

" Πάμε τώρα να δούμε και τα χρηστικά της ημέρας. Πορείες έχουν προγραμματιστεί από τα Προπύλαια στις 10, στις 5 και στις 7 με αφορμή τη συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από το θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου..."

Κλείνω το ραδιόφωνο, απογοητευμένη και μερικώς αηδιασμένη.
Η δολοφονία του Αλέξη στο "σαν σήμερα";
Οι πορείες έγιναν με αφορμή τη δολοφονία;

Αν ο Αλέξανδρος ζούσε, αν εκείνο τα Σάββατο δεν του είχε αυθαίρετα και χωρίς λόγο αφαιρέσει τη ζωή ο ειδικός φρουρός, τώρα θα πήγαινε στο Πανεπιστήμιο, στο πρώτο έτος.
Αν ο κ. Κορκονέας δεν τραβούσε τη σκανδάλη αλλά έφτανε στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, όπου ήταν ο προορισμός του, δεν θα κατέστρεφε τον εαυτό του και την οικογένειά του.
Αν ο κ. Σαραλιώτης, που είναι σήμερα ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, δεν καθόταν απαθής, αλλά εμπόδιζε τον συνάδελφό του, μπορεί να μην είχε γίνει τίποτα.
Αν...

Τα "αν" δεν ωφελούν σε τίποτα. Ό,τι έγινε, έγινε και δεν αλλάζει. Μία ζωή χάθηκε άδικα και αναίτια. Ένα αγόρι 15 ετών δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Όσες πορείες και να γίνουν όμως, όσες αποχές κι αν κάνουν οι μαθητές, ο Αλέξανδρος δεν θα γυρίσει πίσω.
Πέθανε, είναι θαμμένος στο χώμα και έχει γίνει κι αυτός μέρος της τροφικής αλυσίδας και του κύκλου της ζωής.
Θα ζει όμως πάντα μέσα από όσους τον θυμούνται. Όχι κάνοντας πορείες στη μνήμη του, δεν είναι εθνικός ήρωας, ούτε ο θάνατός του εθνική εορτή. Θα ζει μέσω όλων αυτών που λένε την ιστορία του, που τον θυμούνται γι αυτό που υπήρξε πραγματικά και όχι για το σύμβολο που φτιάχτηκε όταν δολοφονήθηκε, όχι για να ηρωοποιηθεί, αλλά μέσω της γνώσης και της μνήμης να μην ξαναγίνει τίποτα παρόμοιο στο μέλλον.
Γιατί οι Έλληνες ξεχνούν εύκολα και δεν διατηρούν την ιστορία όταν αυτή δεν είναι ένδοξη.
Γιατί κάποιους δεν τους συμφέρει να θυμούνται.
Γιατί κάποιοι δεν θέλουν να θυμούνται.

Ο Αλέξης υπήρξε για κάποιους σύμβολο, για κάποιους άλλους αιτία και αφορμή για εξέγερση και διαμαρτυρία. Υπήρξε όμως και γιος μιας οικογένειας που ακόμα τον πενθεί. Μέλος μιας παρέας παιδιών που έχασαν το φίλο τους. 
Εσύ, λοιπόν, που πας στις πορείες και πετάς μολότοφ στη μνήμη του.
Εσύ, που εναντιώνεσαι στην κυβέρνηση χρησιμοποιώντας το όνομα του Αλέξη.  
Εσύ, που απλώς κάθεσαι σπίτι επειδή δε θα γίνει μάθημα στο σχολείο.
Σεβάσου το πένθος αυτών που τον ήξεραν, τον αγαπούσαν και τον έχασαν και θυμήσου ότι κάποτε, σε κάποιο μέρος το κράτος πυροβόλησε στην καρδιά το μέλλον του, κι αυτό έγινε πριν από τέσσερα, μόλις, χρόνια δίπλα στο σπίτι σου. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου