Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Γιατι δεν είναι η ΕΡΤ αλλα η δημοκρατία μας!

Είναι το τέταρτο κατα σειρά μαύρο. Κι όμως, ακόμα εκπέμπουν. Είναι το δεύτερο κατα σειρά κλείσιμο. Κι όμως, είναι ακόμα εκεί. Και ειμαι κι εγω, γιατι σημερα ένιωσα οτι έχασα έναν δικό μου άνθρωπο. Την ΕΡΤ. Την ΕΡΤ με τα πολλα πρόσωπα και τις πολλές φωνές. Την ΕΡΤ που για 5 μήνες έγινε πρότυπο ραδιοτηλεορασης. 

Την ΕΡΤ που, ίσως, τελικά να τη φοβηθηκανε. Γιατι περνούσε ενα σαφές μήνυμα στους πολίτες: τι θα πει να παλεύεις για το δίκιο σου. Μόνο οι κυβερνήσεις που φοβούνται τους πολίτες τους προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις τη νύχτα.

Η ηθική δε γεμίζει στομάχια, γεμίζει όμως ψυχές και καρδιές. Τις δικές τους, τις δικές μας, τις δικές σας.

Αγαπημένοι μου παραγωγοί της ΕΡΑ,
ΚαλησπΕΡΑ!
Σας οφείλω ενα μεγαλο κ ειλικρινές ευχαριστώ που μπήκατε στη ζωη μου και μου μάθατε τι θα πει να υπερασπίζεσαι το δίκαιο και να δίνεις αγώνα. Εσείς και οι υπέροχοι και ακούραστοι τεχνικοί, χωρίς τους οποίους η φωνή σας δε θα έφτανε ποτε στα ηχεία απο το μικρο γκρι τρανζιστορακι μου.

Το οτι σας έβαλα στο σπίτι μου, στο μυαλό μου, στην καρδιά μου, δεν  μπορει να μου το πάρει κανεις! Μαζι σας γέλασα, θύμωσα, διαφώνησα... Δεν ήταν όμως δικιά μου επιλογή να σταματήσω να σας ακούω. Δεν άλλαξα εγω το κανάλι. Αντίθετα, έβαλα ΕΡΑ κ δεν άκουσα τιποτα. Ουτε χιονια, ουτε παράσιτα, ουτε λευκό ήχο. Άκουσα σιωπη, την τελευταια απελπισμένη φωνή της ΕΡΑ, κ ενιωσα σαν να πέρασε οδοστρωτήρας απο πανω μου. 

Εισασταν εκεί για πέντε μήνες, χωρίς προσωπικό όφελος, χωρίς χρήματα.


Καλή δύναμη, ευχαριστώ, ευχαριστούμε!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου