Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

Γκαρσονιέρα 29 τ.μ

"Ενοικιάζεται: γκαρσονιέρα 29 τ.μ, ανεξάρτητο διαμέρισμα, χωρίς κοινόχρηστα, κατάλληλο για φοιτητή. Για πληροφορίες τηλεφωνήστε ..."

Είδα το ενοικιαστήριο κατεβαίνοντας το δρόμο που φεύγει από την πανεπιστημιούπολη. Γκαρσονιέρα, χωρίς κοινόχρηστα. Δεν ξέρω πώς μπορεί να είναι μέσα το σπιτάκι αυτό, αλλά το κιτρινοκόκκινο αφισάκι με κοίταξε ίσια στα μάτια για κάμποση ώρα. 
29 τετραγωνικά μέτρα για να τα κάνεις ό,τι θες. 
Σε 29 τετραγωνικά μέτρα χωράει ένα κρεβάτι και μια κουζινούλα μ'ένα νεροχύτη. Χωράει μια μεγάλη βιβλιοθήκη και μια μικρή ντουλάπα. Χωράει ένα ραδιόφωνο, βαλμένο δίπλα στο μαξιλάρι του κρεβατιού, κι ένα χαμηλό τραπέζι στη μέση γεμάτο με χαρτιά, βιβλία, σιντί κι έναν μικρό υπολογιστή. Χωράνε κάλτσες, σκόρπιες από εδώ κι από εκεί, και μπλουζάκια και φούτερ που κρέμονται από όπου είναι δυνατόν να κρεμαστεί κάποιο ρούχο.
Οι τοίχοι είναι βαμμένοι κίτρινοι και άσπροι. Ο ένας έχει ένα χρώμα πολύ έντονο, ίσως μπλε. Στο κρεβάτι είναι στρωμένο ένα πάπλωμα και πάνω του είναι πεταμένα μια τσάντα, κλειδιά και κινητό. Το πάτωμα, φαντάζομαι, έχει πλακάκια. Ίσως να τα ζεσταίνει ένα μικρό χαλί, εκεί που είναι το τραπεζάκι, σε έντονα χρώματα.

Στη μικρή γκαρσονιέρα παίζει μονίμως μουσική. Μπορεί να είναι ραδιόφωνο, μπορεί να είναι υπολογιστής, μπορεί να είναι σιντί. Ο χώρος είναι μαγευτικά ακατάστατος, τόσο όσο να μπορεί καθαρίζεται. Δεν υπάρχουν όμορφα τακτοποιημένες στοίβες με σημειώσεις, ούτε καλοδιπλωμένα ρούχα στα συρτάρια. Μόνο τα βιβλία είναι ταξινομημένα ανά κατηγορία κι ανά ύψος. Θέατρο, ποίηση, λογοτεχνία, αγαπημένα μυθιστορήματα. Σε ένα δυσπρόσιτο ράφι τα πανεπιστημιακά συγγράμματα με τα αρχαία κείμενα και τις γραμματικές. Στο πάτωμα στοιβαγμένα τα επιτραπέζια: τρίβιαλ, μονόπολυ και ταμπού και δίπλα τους ένα κουτί με ξεχασμένα κάτι μπλοκ ακουαρέλας, μπογιές, πινέλα και παστέλ. Σε περίοπτη θέση, φυσικά, τα κόμιξ: Αστερίξ, Λούκυ Λουκ, Μίκυ Μαους και Μικρός Ήρωας.
        
Θα ήθελα να έχει και μια εσάνς από μαγειρεμένο φαγητό η γκαρσονιέρα, αλλά δεν το νομίζω. Πιο πιθανό το βρίσκω στο νεροχύτη να συχνάζουν άπλυτα μπολ και στα σκουπίδια κουτιά από κορν φλέικς. Φυσικά και ζει ο άνθρωπος με κορν φλέικς. Ε, κι αν πεινάσεις και σού'ρθει η όρεξη για μαγείρεμα, φτιάχνεις κάτι για να έχεις να κεράσεις κανέναν που μπορεί να περάσει, να δει φως και να μπει μέσα. 

Απαραίτητο είναι να έχει μεγάλα παράθυρα, ει δυνατόν και μπαλκονάκι. Αν υπάρχει μπαλκόνι έχει τουλάχιστον τρεις γλάστρες. Η μια έχει ένα δεντράκι πλατύφυλλο, η άλλη μυρωδικά: δυόσμο και βασιλικό, ίσως ρίγανη. Η τρίτη έχει την αποτυχημένη προσπάθεια ενός μποστανιού με ντομάτες και κρεμμύδια. Στη θέση τους έχουν φυτρώσει τριφύλλια, μια τσουκνίδα και κάνα-δυο μαργαρίτες.
Από τη μέσα μεριά του ενός παραθύρου και της μπαλκονόπορτας κρέμονται οι κουρτίνες, ανοιχτού χρώματος για να περνάει το φως.

Σ'αυτήν την γκαρσονιέρα δεν υπάρχουν κανόνες, ούτε ωράρια. Υπάρχουν όμως μισοαρχινισμένα όνειρα και μισοτελειωμένες σκέψεις που δεν μπορούν να πετάξουν, γιατί έχουν γραπωθεί από τη μικρή χειροποίητη ονειροπαγίδα που κρέμεται πάνω από το παράθυρο. Υπάρχουν επίσης τρανταχτά γέλια, απελπισμένα κλάμματα και φωνές ενθουσιασμού, παγιδευμένα από τους τοίχους και τα αυτιά των γειτόνων. Υπάρχουν ξενύχτια και μεσημεριάτικα ξυπνήματα αλλά και μεταμεσονύχτιες επιστροφές στο σπίτι, ακροπατητί, χωρίς να ξέρεις γιατί, αφού μέσα δεν είναι κανείς.

Στην γκαρσονιέρα το χειμώνα κάνει κρύο και κυκλοφορείς με μια κόκκινη φλις κουβέρτα στους ώμους, σαν τον σούπερμαν. Το καλοκαίρι το ψυγείο είναι εφοδιασμένο με παγάκια, μπουκάλια με νερό και τουλάχιστον δυο κανάτες με κρύο τσάι και λεμόνι και τα παράθυρα είναι όλα ανοιχτά.

Επίσης, η γκαρσονιέρα αυτή πρέπει να βρίσκεται σε κάποιον ψηλό όροφο. Δεύτερο ή και ψηλότερα έτσι ώστε, τα βράδια, να μπορείς να σβήνεις τα φώτα και να γονατίζεις πάνω στο μαξιλάρι του κρεβατιού κατασκοπεύοντας από το παράθυρο όλα τα γύρω σπίτια που έχουν φωτισμένο παράθυρο. Την απέναντι οικογένεια που τρώει, τον τυπά με τον σκύλο, το ζευγάρι, τον τύπο χωρίς σκύλο...

Ανοιγοκλείνω τα μάτια και ρίχνω μια τελευταία ματιά στο ενοικιαστήριο και στη ζωή που κρύβεται πίσω από τη φράση "γκαρσονιέρα, 29 τ.μ". Μια ζωή απολύτως ελεύθερη κι αδέσμευτη, χωρίς γκρίνιες, χωρίς ωράρια, χωρίς πρέπει και με άπειρα μπορώ. Μια γκαρσονιέρα με νότες να ξεχειλίζουν από παντού, χωρίς "χαμήλωσέ το". Μια  γκαρσονιέρα ακατάστατη και γεμάτη θαλπωρή, όπου πάντα θα υπάρχει χώρος για άλλον έναν άνθρωπο κι έναν σκύλο.

Όλα αυτά τα έλεγε το ενοικιαστήριο που με κοίταξε βαθειά, πίσω από τα μάτια, αλλά του αρνήθηκα. Του ψιθύρισα να μη με βάζει σε τέτοιους πειρασμούς. Στις μέρες μας, όταν το πατρικό σου είναι στην πόλη που σπουδάζεις και δουλεύεις, μένεις εκεί. Με τον μπαμπά και τη μαμά σου, στην κάμαρά σου την παιδική, μέχρι νεωτέρας.

1 σχόλιο: